تورسو بوک

انگاره دموکراسی علیه دولت: مارکس و لحظه ماکیاولین ابنسور، نخستین بار در سال 1997 منتشر گردید. انگاره دموکراسیِ نهفته در اثر ابنسور، همان‌طور که خواهیم دید، از تفکر ماکیاولی ریشه می‌گیرد، از طریق «خوانشی دگراندیشانه» از مارکس بسط و توسعه پیدا می‌کند و با وارسی تکانه‌های دموکراتیکی پالایش می‌یابد. میگل ابنسور در این کتاب، به اتکای خوانشی بدیع از مارکس، به تبیین معنا و محدوده‏های دموکراسی به‏مثابه نیرویی دست می‏زند که به هیچ‏وجه نه قدر مشترکی با نظام نمایندگی دارد و نه حتی با نسخه‏های آگونیستی، رادیکال و تضادآمیزی که درون محدوده‏های دولت در پی رتق و فتق مسائل هستند. البته باید دقت کنیم که خوانش ابنسور را با قسمی آنارشیسم ضددولتی و گریزان از هرگونه ساختار و نهادی اشتباه نگیریم. ابنسور به مدد قرائتی خلاقانه و جسارت‏آمیز از مارکس از نظریه‏های تدریجی‏گرایانه نیز برش می‏کند و دموکراسی را حتی، همچون برخی روایت‏های رادیکال از آن، فراشدی در حال رشد و نمو نمی‏داند که دولت را رو به سوی زوال هدایت می‏کند؛ بلکه وی با شناسایی و فعال‏سازی مجدد لحظه‏ای ماکیاولین در مارکس، دموکراسی را به قسمی پی‏افکندن طوفانی و شورشی فضایی از تضاد و تعارض مربوط می‏داند که مبتنی است بر ایستاری رزمنده علیه (against) دولت.